XOXO The Book
XOXO The Mag

Xavier Dolan Filmlerinde Vuku Bulan Şarkılar

Justin Trudeau ve Tobias Jesso Jr. ile birlikte en sevdiğimiz Kanadalılar listesinin önemli bir mensubu olan, genç yaşında çıkardığı fantastik işlerle ödülleri süpüren yönetmen Xavier Dolan, film müziği seçiminde Tarantino’nun gerisinde kalmıyor.

Gençlik, özgürlük ve LGBT gibi meseleleri filmlerine konu edinen, henüz 27 yaşında olmasına rağmen endüstrinin en sağlam isimleri arasında sayılan Quebecli yönetmen Xavier Dolan’la oturup müzik sohbeti yapmak en az filmlerini izlemek kadar keyifli olmalı. Zira filmlerinde kullandığı geleneksel dışı teknikler, renkler, şahsına münhasır karakterler, yetenek abidesi oyuncular bir kenara konulursa, Dolan’ın filmlerini ‘onun filmleri’ yapan önemli bir özellik de müzik seçimi. Sahnelerinin pervasız tavrına uyacak, özgür ve provokatif atmosferini seyirciye geçirecek şarkılar, filmin en can alıcı noktasında devreye girip seyirciyi allak bullak ederek Xavier Dolan’ın ustalığını bir daha kanıtlıyor. Filmden sahnelerle bu müzikal gösteriyi kutlamak isteyenler için hazırladığımız listenin açıklamalarını mümkün oldukça spoilersız yapmaya çalıştık. İzlemeyenlerin bir an önce arayı kapatmasının gerekliliğini de hatırlatmış olduk!

 

Dalida - Bang Bang
Tarantino benzetmesinin hakkını veren Bang Bang’i, bu sefer Kill Bill’deki gibi Nancy Sinatra’dan değil, Dalida’dan dinliyoruz. Bir klasik olarak Bang Bang, Xavier Dolan’ın iki çok yakın arkadaşın aynı Yunan tanrısına vurulduğu alışılmadık bir aşk üçgenini rengârenk sunan, sonbaharlı, canlı ve iç burkabilen filmi Les Amours Imaginaires’in imza şarkılarından.

 

House of Pain - Jump Around
Yine Les Amours Imaginaires’de geçen vazgeçilmez şarkılardan Jump Around, Xavier Dolan’ın karakteristik slow-mo sahneleriyle harmanladığı bir antem. 

 

Gotan Project – Santa Maria (Del Buen Ayre)
Xavier Dolan’ın bu defa ‘gerilim filmi’ semalarında gezinen dördüncü filmi Tom à la ferme, ölmüş sevgilisinin kırsalda yaşayan ailesinin ziyarete giden Tom’un tuhaf hikayesini anlatıyor. Filmin kolay kolay akıldan silinmeyecek tango sahnesini Gotan Project sponsorluyor.

 

Visage – Fade To Grey
Xavier Dolan’ın zannımca temasal ve teknik açıdan ‘uçmuş’ ikinci filmi, 168 dakikalık Laurence Anyways, müzik konusunda da rakiplerini aşıyor. Transeksüel bir kadın ve bu süreçteki kız arkadaşının kafa karıştırıcı aşkını görsel bir şölen ve yoğun duygularla sunan filmin en ikonik ve renkli sahnelerinden birine, retro-modern atmosfere bir o kadar oturan Visage eşlik ediyor.

 

Vive La Fête – Noir Désir
Xavier Dolan’ın filmografisinin en sansasyonel -ve belki ilk filminin bu kadar başarılı olmasında büyük etkisi bulunan- en efsane sahnelerinden biriyle karşı karşıyayız. J'ai tué ma mère, yani Annemi Öldürdüm, eşcinsel bir gencin annesiyle sıkıntılı ilişkisini ele alıyor. Dolan Noir Désir’in Vive La Fête’ini dripping tekniğiyle duvar boyayan çiftin sevişme sahnesi ve ana karakterin krizine öyle bir oturtmuş ki, film sahnesi mi müzik videosu mu izlediğinizi bir noktada karıştırabiliyorsunuz.

 

The Knife – Pass This On
En az bir önceki kadar efsane ve ikonik bir diğer sahneden bahsederken, Dolan’ın ikinci filmi olan Les Amours Imaginaires’e geri dönüyoruz. Filmin kilit sahnelerinden birine İsveçli grup The Knife’ın parti şarkısı formatındaki ritmikliği, Dolan’ın bol ışıklı tekniğiyle birleşince ortaya hayranlık uyandırıcı bir şeyler çıkıyor.

 

Rufus Wainwright – Going To A Town
Kendi başına muazzam bir albümün muazzam bir parçası olan Going To A Town, önceden tangosundan bahsettiğimiz Tom à la ferme’nin kapanış şarkısı ve en güzel müziklerinden. Kendinin de eşcinsel olduğunu açıklamış Rufus Wainwright’ın “Amerika’dan bıktığını” şiir gibi dile getirdiği parça, son seçimlerden sonra daha çok ziyaret edilir oldu. 

 

Céline Dion – On Ne Change Pas
Filmin diline dönecek olursak filmin dilindeki soundtracklere de dönmüş oluyoruz. Xavier Dolan, 1:1 bir kare ekran formatında çektiği 2014 yapımı filmi Mommy’de hoyrat bir ergen oğul ve onu kendi başına yetiştirmeye çalışan annesinin ilişkisini yansıtıyor ekrana. Kült Fransızca şarkılardan On Ne Change Pas, filmin içinde “DIE + STEVE MIX 4EVER” isimli bir CD’de belirerek, ailenin müzikal terapisine el ayak oluyor.

 

Crystal Castles – Tell Me What To Swallow
Dolan’ın ilk filmine döner ve biraz hüzünlenmek istersek bize J'ai tué ma mère’den Crystal Castles eşlik edebilir. Loş bir disko ışığı altında, Hubert’in (Xavier Dolan) kendini bulma ve kaybetme hikayesine daha da kapılmanızı sağlayacak ‘shoegazey’ bir tını. 

 

Fever Ray – Keep The Streets Empty For Me
Les Amours Imaginaires’in trajik sahnelerinden birinin gergin atmosferine katkıda bulunan Fever Ray parçası, başlı başına bir şaheser. Filme entegre edilişi de öylesine yerinde ki, hikayenin trajik ve ağır sahnesinin öne çıkmasına epey faydalı oluyor.

 

Moderat – A New Error
Xavier Dolan’ın bizzat bu şarkıyı duyduğunda kafasında bu sahnenin canlandığını, yani aslında şarkının sahne için seçilmediğini, şarkı için sahne yazıldığını söylemek mümkün. Laurence Anyways’ın bu kesiti, filmin anlamlı ‘apokaliptik kıyafet yağmuru’ sahnesinde, Moderat’ın büyülü elektropopu ile şenlenen kısım.

 

Oasis – Wonderwall
Böylesine tanıdık ve klasik bir şarkının herkesin ruhuna dokunacağını garantilemiş bir sahneden bahsediyoruz. Yine Mommy’de beliren Oasis parçası tüm film 1:1 giden ekran boyutunun büyüleyici bir şekilde gevşemesine yol açabilecek kadar tesirli bir nostalji yaratıyor. 

 

Surface of Atlantic – No Sleep, Walk
J'ai tué ma mère’in rüya gibi gerçeküstü sahnelerinden birine rüya müziği yapan Surface of Atlantic’in taşıdığı post-rock efekti Dolan’ın nispeten daha hareketli soundtracklerinin yanında huzur veren bir kontrast yaratıyor.

 

Grimes – Genesis
Listenin son parçası videosuz, zira Grimes’ın müziği, Xavier Dolan’ın daha 2016’da çıkan müthiş kadrolu (Nathalie Baye, Vincent Cassel, Marion Cotillard, Léa Seydoux, Gaspard Ulliel) 12 yıldır ailesini görmeyen bir yazarın eve dönüşünü konu alan filmi Juste La Fin Du Monde’a konuk olmuş, fakat sahneleri henüz internete konuk olmamış... Jean Luc Lagarce’ın oyunundan uyarlanan film Juste A La Monde, Cannes’da aday olduğu tüm ödülleri (Grand Prix, Jüri Özel Ödülü) ve César’da En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu (Gaspard Ulliel) ödüllerini kapalı çok olmadı. Hâlâ tazeyken müziklerine göz atmayı, hatta vizyona girdiği bu haftada gidip izlemeyi ihmal etmeyin! 

Fotoğraf: Xavier Dolan 2017 Césars, Wikimedia Commons

Kong: Kafatası Adası
Tipografi Neden Önemlidir? Özellikle de Oscarlar’da…